omkijken

lakshmi

tijd voor een stukje zelfreflectie, zeg maar.

ik ben blij dat het jaar er bijna op zit. niet bepaald een goed jaar. voor mijn gevoel ben ik nu ongeveer op het punt waar ik vorig jaar rond deze tijd was. alleen begon toen de afdaling het dal in, en ben ik nu weer voorzichtig op weg naar de top, met af en toe een dip. ik heb nog een weg te gaan. een lange reis.

ik heb veel geleerd. en ik weet nog niets. ik heb mensen teleurgesteld. mensen hebben me teleurgesteld. ik probeer het verleden wat los te laten, en ik merk dat het nog altijd niet helemaal lukt. veel ligt aan mezelf. soms ligt het bij anderen. aan sommige dingen valt weinig te veranderen. ik sta achter mijn zakelijke beslissingen, hoewel ik het nu anders had aangepakt. ik weet waarom ik bepaalde dingen (niet) gedaan heb, al zou ik het nu anders gedaan hebben.

ik merk dat ik mijn liefde voor muziek stilletjes aan terug aan het vinden ben. ik heb mezelf verbaasd met de grote stap voorwaarts voor wat betreft mixen. ik heb liedjes geschreven die ik vroeger nooit had kunnen schrijven. ik heb teksten geschreven die niemand zal lezen. ik heb brieven geschreven die ik niet heb verstuurd. omkijken kan af en toe behoorlijk pijn doen.

ik herinner mezelf er regelmatig aan dat een glimlach of een vriendelijk woord niets kost. ik weet dat ik me te vaak en te veel af-, op- en buitensluit. ik ben er voor de zoveelste keer op gewezen dat het allemaal zo voorbij kan zijn. ik weet dat ik moet genieten van het nu. ik heb geleerd dat mijn problemen relatief onbenullig zijn. maar verstand en hart, die twee spreken niet altijd dezelfde taal. en ik besef meer dan ooit wat ik uit mijn handen heb laten glippen.