een enkele roos
en de lach van de schrijver
als hij aan je denkt
een tijdje terug nam ik me voor om als oefening enkele covers op te gaan nemen. het idee was om mezelf zo te dwingen in een opgelegd kader te werken, wat met name de focus zou richten op arrangeren en het belang van de melodie/harmonie daarbij. bovendien is het leuk om aan liedjes te knutselen zonder je druk te hoeven maken over de vorm en de tekst. wat later bedacht ik dat de oefeningen wat meer zin hadden (en daadwerkelijk afgemaakt zouden worden) als ik met een deadline te maken zou krijgen. voila, verjaardagspresentjes.
eerder heb ik "what a wonderful world" en "til i die" (met prima nederlandse tekst van des) gedaan. nu dus "one of god's better people" van robbie williams.
het was bedoeld als een aardigheidje voor iemand die vandaag jarig is. een paar jaar terug was dit haar favoriete song. een knipoog naar het verleden. maar het is verkeerd overgekomen. ik werd meteen ontvriend. nou, da's dan duidelijk.
ik wilde bij dit nummer dicht bij het origineel blijven. niet het gemakkelijkste liedje om mee te werken, met wat korte en vreemde bochten. maar een interessante oefening.
wat hoor je?
2 akoestische gitaar, elektrische gitaar, slide gitaar, piano, hofner bass, drums, lead vocal, 2 harmony vocals.
(en wees gewaarschuwd; ik zing)
het is natuurlijk eigenlijk best naïef/arrogant om te denken dat iemand blij of aangenaam verrast zou zijn met een liedje van mij, zeker een liedje waarop ik zing. nou ja. dan maar niet.
0 reacties:
Een reactie plaatsen