ik heb zaterdag een uptempo bluesshuffle gemaakt, anders dan alles wat ik tot nu heb geschreven, met 90% van een melodie en een redelijk idee van het arrangement. het lied vraagt behoorlijk wat tekst.
gisteren doopte ik mijn pen in vitriool en schreef in één lange boze ruk de tekst voor het lied. met kop en staart. ik heb het vanmorgen nog eens goed nagelezen. nee, niet goed. te direct, te hard en te duidelijk. laten we dat maar niet doen. ik heb ooit iets beloofd, en dit valt daaronder.
dus back to the drawing board.
schrijven is schrappen.
ik las een tijdje terug dat d'n bruce* per lied een volledig notitieboek volkalkt, om uiteindelijk op een goede tekst uit te komen. maar voor hem is het een roeping en een professie (en hij krijgt er goed voor betaald). ik ben een amateur die wat onbeholpen aan het fröbelen is. en ik ben heel snel afgeleid.
grrr. ik weet niet waar ik moet beginnen. ik denk dat ik maar eens een leeg notitieboekje ga scoren.
* ik heb woensdag z'n nieuwe plaat "wrecking ball" beluisterd. 50 lange minuten. nog steeds geen fan.
Jonguh! Je hebt mij toch aan het werk gezien? Niet dat dat briljant was maar de muzikale intuïtie die je hebt en die je gebruikt bij het schrijven van muziek ligt vlakbij je taalgevoel. Vertrouw je intuïtie daarin en als het nergens over gaat dan verzin je maar waar het over gaat.
BeantwoordenVerwijderenHad ik al gezegd dat ik het erg leuk vond afgelopen dinsdag? Klinkt een beetje alsof we een afspraakje hebben gehad... Love ya baby!
jij bent daar gewoon grote hompen van stukken beter in. zowel to-the-point als abstracte teksten. ik zat er bij en hoorde de ene na de andere zin het papier vinden. grrr.
BeantwoordenVerwijderenik weet dat het schrijven buiten alles ook een goede oefening is, en ik geef de moed ook niet op.
maar ik heb het mezelf weer eens moeilijk gemaakt. zes coupletten à acht regels (en eigenlijk moeten het er meer dan zes zijn), met een vrij strak metrum en weinig ruimte. hoewel ik dat zelf bepaal, dus er ook van kan afwijken. met mijn eerder genoemde beperkingen en een (lachwekkende) behoefte om het enige artistieke en intellectuele lading mee te geven loop ik in gestrekte pas op mijn eigen zwaard af. misschien dat ik eens bij de buren moet gaan kijken voor wat aanknooppunten.
dinsdag was leuk, inderdaad. en het is een interessante ontdekkingstocht naar de goede manier om je tot een perfecte take te verleiden. vrijdag meer. ik zorg voor de vaseline.