losse zaken wk 8

boefjes van vroeger
10 stuks. met een krijtje.

bron: flickr

film #13: recentelijk gezien

this means war
mijn hemel, wat een draak. drie hoofdpersonen (reese witherspoon, tom hardy, chris pine) bij wie alle chemie ontbreekt en die niet eens hun best doen om het ergens op te laten lijken. ik zou kunnen wijzen op de licht homo-erotische onderlaag en de post-patriot-act-wijze waarop met privacy wordt omgegaan. maar dat zou duiden op een gedachte achter deze rammelende, slecht ge-edite, fletse film. teveel eer. en zonde van de centen.
[waarom ik hem helemaal afgekeken heb? omdat ik pas na een uur realiseerde dat het echt niets ging worden, en omdat ik een film altijd moet afzien.]

 

this must be the place
sean penn heeft een handje van overacting. en in de eerste 10-15 minuten zorgde dat -en zijn character- er mede voor dat ik me afvroeg of het wel wat zou gaan worden. uiteindelijk wordt het een roadmovie, met het verdriet van verlies, het zoeken naar identiteit en het vinden van bevrijding als onderlagen. en vergeving. indrukwekkende beelden, mooie details, prima soundtrack en verstilde schoonheid. tja. net niet groots.

het woord als wapen

ik ben geen groot schrijver, dat weten we ondertussen. ik beschik niet over een al te rijke fantasie, mijn woordenschat is beperkt, en bovendien zoek ik 't voor m'n onderwerpen meestal dichtbij huis. alleen gebeurt er niet veel spannends dichtbij huis. dus is het veel graven in het verleden en pulken aan littekens.

ik heb zaterdag een uptempo bluesshuffle gemaakt, anders dan alles wat ik tot nu heb geschreven, met 90% van een melodie en een redelijk idee van het arrangement. het lied vraagt behoorlijk wat tekst.

gisteren doopte ik mijn pen in vitriool en schreef in één lange boze ruk de tekst voor het lied. met kop en staart. ik heb het vanmorgen nog eens goed nagelezen. nee, niet goed. te direct, te hard en te duidelijk. laten we dat maar niet doen. ik heb ooit iets beloofd, en dit valt daaronder.

dus back to the drawing board.

schrijven is schrappen.

ik las een tijdje terug dat d'n bruce* per lied een volledig notitieboek volkalkt, om uiteindelijk op een goede tekst uit te komen. maar voor hem is het een roeping en een professie (en hij krijgt er goed voor betaald). ik ben een amateur die wat onbeholpen aan het fröbelen is. en ik ben heel snel afgeleid.

grrr. ik weet niet waar ik moet beginnen. ik denk dat ik maar eens een leeg notitieboekje ga scoren.

* ik heb woensdag z'n nieuwe plaat "wrecking ball" beluisterd. 50 lange minuten. nog steeds geen fan.

de belker sessies #10

ook dit is analoog

we komen langzaam in de laatste fase van de opnames. een avondsessie in het teken van zang. na een goede maaltijd (dank pa) en even uitbuiken was "raken" "harnas" als eerste aan de beurt.

desmond had wat twijfels over "harnas", zag het misschien zelfs als een mogelijke afvaller. stiekem een moeilijk lied. volgens mij zat het probleem vooral in het arrangement en/of de mix. en dus ben ik dit weekend aan het experimenteren gegaan, uiteindelijk met goed resultaat. dat vond des ook, gelukkig. nadat hij zijn stem wat losgezongen had hebben we een aantal sporen zang opgenomen. het compen komt later.

"boomgrens" is bijna af. na de vorige sessie heb ik de akoestische gitaren opnieuw ingespeeld, maar gisteren klonk het toch nog net niet helemaal jofel. misschien is de intonatie van een gecapode gitaar het probleem. komt nog. en ik moet nog wat koorwerk doen. plots bleek gisteren ook dat weglaten -zoals zo vaak- goed werkt, en dus is de tackpiano gesneuveld. meer ruimte voor de mooie toetsenpartijtjes.

anyway, de leadzang staat er op. compen doe ik later. het bleek een relatief pittige melodie voor desmond. het gevoel dreigt ten koste van de precisie te gaan en de precisie ten koste van het gevoel. ik denk dat we uiteindelijk een goede balans hebben.

goed gewerkt. mooie liedjes.

vrijdag 2 maart willen we nog een nieuw nummer opnemen, het laatste voor dit project. en als we tijd hebben ook definitieve leadzang voor andere liedjes. de vaart zit er nu in. en ik begin steeds meer een idee van het gehele plaatje te krijgen.

nvdd #162: vreemdelingenhaat scoort

tja, ik denk dat de dames en heren politici zich toch eens moeten gaan bekommeren om de latente vreemdelingenhaat die met enige regelmaat bij een deel van het electoraat uit de onderbuik opborrelt. een week na het online brengen van dat meldpunt van die populistische xenofoben zijn ze al weer 4 zetels rijker. ongetwijfeld zijn dat dezelfde principiële menschen die zwart een pooltje inhuren als er een muurtje afgesmeerd moet worden, in plaats van de lokale ondernemer te steunen. wat een fijn tolerant en gastvrij volkje zijn we toch. gelukkig woon ik dicht bij de belgische grens.

bron: telegraaf

losse zaken wk 7

the muppets x-rated
via last exit to nowhere, waar je trouwens prima originele t-shirts kunt kopen.

whitney
om nu te zeggen dat het als een verrassing kwam, nee, niet echt. zonde dat zo'n vrouw, met alles wat ze is, heeft en had kunnen zijn en hebben, zich met verve de vernieling in helpt. en iedereen stond er bij en keek er naar.

whitney houston

ik heb nooit iets gehad met haar muziek. veel opsmuk en weinig inhoud. en "i will always love you" is na de herrie het volledige oeuvre van celine dion en "china in your hand" van t'pau het ergste gejammer waar mijn oren ooit aan zijn blootgesteld. combinatie van pillen en alcohol? tja... jammer dat het zo afloopt.

losse zaken wk 6

alvast voor valentijnsdag

links de woorden / rechts de betekenis

facebook's harde schijf
facebook's data opslag beslaat inmiddels meer dan 100 petabytes.
ofwel 100.000 terabytes.
100 miljoen gigabytes.
100 miljard megabytes.
100 biljoen kilobytes.
100 biljard bytes.
da's best een hoop.

gatverdegatver
it's halftime for america...



het land staat aan de rand van de afgrond. een flink deel van de bevolking zit of zonder werk, of in de bak, of in een rolstoel. en de ware problemen (absurd hoge consumptie, torenhoge schulden, enorme milieubelasting, een verouderd economisch model, een corrupt politiek systeem, massaal outsourcing) worden niet aangepakt. nee, een hoop patriottisch tromgeroffel, borstklopperij en usa geroep.

nieuwe schoenen

gekocht bij esprit.nl

nvdd #161: pvv verzamelt klachten over oost-europese arbeiders

dinsdagavond was guus luijters te gast bij dwdd. samen met aline pennewaard heeft hij onlangs het boekwerk "in memoriam" voltooid. in het boek worden de 17.964 joodse, roma en sinti kinderen die tussen 1942 en 1945 zijn gedeporteerd uit de anonimiteit gehaald. van 3.000 kinderen is zelfs fotomateriaal gevonden. een belangrijk document, niet in de laatste plaats vanwege de bedenkelijke rol die een deel van onze landgenoten hebben gespeeld bij het aangeven van families bij de nazis. een stille schuld.

ino van den besselaar
tuig van de richel

de belker sessies #9

eigenlijk had ik hem ijsvrij moeten geven. maar ondanks de arctische temperaturen, de nakende invasie van friesland, bijbehorende massa-hysterie en de mogelijke gevolgen voor de stabiliteit van het land, een winterdip, en een overvolle agenda, legde desmond gisterenavond de barre tocht richting zuid af, voor een paar uurtjes in de studio.

het doel van deze sessie was om her en der wat kleine versieringen aan te brengen, te experimenteren, en ideetjes op te doen. en om te luisteren. de aandacht ging vooral uit naar het meest recente liedje, "laat het licht aan".

na de sessie van 16 januari heb ik een min of meer volledige remake van het nummer gemaakt. iets sneller, iets puntiger. om de 60ies soul feel niet volledig de sfeer te laten dicteren, moest er wat spanning in. op z'n beck's (beck van de scientology, dus niet jeff). dus toetsen-arsenaal uit de kast, geluidjes zoeken, en pingelen. het gaat vooral om partijen die vrij diep in de mix komen te liggen, en daar voor essentiële maar nauwelijks opvallende diepte zullen gaan zorgen. leuk spul.

"boomgrens" gaat een nieuwe akoestische gitaar nodig hebben, want ik hoorde -nu pas- dat het toch wat valsig was. en dan komt er meteen een koortje op het laatste refrein bij. en dan moet ik toch echt eens aan de slag met de drums van "raken". de refreinen hebben een flinke push nodig. "king of pain", maar dan helemaal anders. eerdere pogingen leverden vooral meer problemen dan oplossingen op.

rond half 12 toog des, de bittere kou weer trotserend, naar huis. hem uitzwaaiend doorliep ik in gedachten de mogelijkheden van verhuizing naar frankrijk of italië of ergens anders waar de temperatuur niet onder 10 graden komt. brrr.

bron: synthgear 

losse zaken wk 5

brabant van boven
spectaculaire blik op belgië en brabant vanuit het iss space station op 22 januari 2012.

bron: iss / daily mail online

brrrr

the band, elwood! the band!

voor een bandje dat in 2008 uit mekaar is gegaan hebben we inmiddels al aardig wat reunies achter de rug. met het oog op twee optredens later dit jaar (in april en in oktober) hebben we gisteren een eerste repetitie gehad. edwin had een aardige lijst met verzoeknummers doorgestuurd en ik had afgelopen weekend alles uitgezocht en uitgeschreven (met enkele foutjes, sorry). iedereen was van de partij. the magnificent seven.

mijn bassman kwam wat traag op gang (combinatie van brasfeest-roadies en de arctische kou), en de vingers waren ook wat stroef, maar dat komt wel weer. en -zoals eerdere keren- na aftikken bleek de band nog altijd de band te zijn. als een warme lekker zittende jas [zij het wat afgedragen]. fijn om elkaar met weinig woorden zo goed te verstaan. 't werd nog het beste geïllustreerd toen we "don't look back in anger" inzetten. de laatste keer zal rond 2000 geweest zijn. van begin tot eind, in één keer, en het stond als een huis.

enig minpuntje is m'n tinnitus. ondanks oorbeschermers suist het wat harder dan normaal. en zo hard ging het niet. hopelijk trekt het weer weg. anders hebben we een probleem.

over twee weken gaan we verder.

ytmidm 1999

[ik hoor net een vrij lompe, stevige cover van apache op radio1. dat zou ik best willen spelen. just sayin'.]